PALMERSTON
Wedstrijdvoorstel voor de reconversie van een kantoorgebouw naar wonen
Het Palmerston 6–14-project herinterpreteert een voormalig kantoorgebouw in het Europese Kwartier van Brussel als een residentieel ensemble.
Gelegen binnen de beschermende bufferzone van Victor Horta’s Maison van Eetvelde en het beschermde stedelijk weefsel van de Squares-wijk, draagt de site een belangrijke historische betekenis. De transformatie maakt deel uit van het bredere CityForward-initiatief, dat tot doel heeft om wonen opnieuw te introduceren in een gebied dat lange tijd werd gedomineerd door monofunctioneel kantoorgebruik.
In samenwerking met Altstadt, Büro Juliane Greb en Jan Minne gardenist
In het hart van de site verweeft een nieuwe gedeelde tuin met een zacht glooiend waterlandschap de oude en nieuwe volumes met elkaar.
Deze groene kern wordt omlijst door terrassen, groendaken en hangende tuinen die de woningen verbinden met hun directe buitenruimte. De inrichting geeft voorrang aan doorwaadbaarheid en gelaagde overgangen tussen publieke en private zones.
De woningtypes variëren in schaal en organisatie: meerlagige woningen behouden bestaande interieursequenties, terwijl andere units dubbelhoge leefruimtes introduceren of zich uitstrekken van gevel tot gevel om maximaal natuurlijk licht en ruimtelijke continuïteit te benutten.
In de nieuwe volumes langs de Eburonenlaan wordt deze typologische diversiteit voortgezet en wordt het project samengebracht via collectieve ruimten, een getrapte gevel en een landschapsgerichte ontwerpbenadering.
In het hart van de site verweeft een nieuwe gedeelde tuin met een zacht glooiend waterlandschap de oude en nieuwe volumes met elkaar.
Deze groene kern wordt omlijst door terrassen, groendaken en hangende tuinen die de woningen verbinden met hun directe buitenruimte. De inrichting geeft voorrang aan doorwaadbaarheid en gelaagde overgangen tussen publieke en private zones.
De woningtypes variëren in schaal en organisatie: meerlagige woningen behouden bestaande interieursequenties, terwijl andere units dubbelhoge leefruimtes introduceren of zich uitstrekken van gevel tot gevel om maximaal natuurlijk licht en ruimtelijke continuïteit te benutten.
In de nieuwe volumes langs de Eburonenlaan wordt deze typologische diversiteit voortgezet en wordt het project samengebracht via collectieve ruimten, een getrapte gevel en een landschapsgerichte ontwerpbenadering.
In het hart van de site verweeft een nieuwe gedeelde tuin met een zacht glooiend waterlandschap de oude en nieuwe volumes met elkaar.
Deze groene kern wordt omlijst door terrassen, groendaken en hangende tuinen die de woningen verbinden met hun directe buitenruimte. De inrichting geeft voorrang aan doorwaadbaarheid en gelaagde overgangen tussen publieke en private zones.
De woningtypes variëren in schaal en organisatie: meerlagige woningen behouden bestaande interieursequenties, terwijl andere units dubbelhoge leefruimtes introduceren of zich uitstrekken van gevel tot gevel om maximaal natuurlijk licht en ruimtelijke continuïteit te benutten.
In de nieuwe volumes langs de Eburonenlaan wordt deze typologische diversiteit voortgezet en wordt het project samengebracht via collectieve ruimten, een getrapte gevel en een landschapsgerichte ontwerpbenadering.
